Ben bir ayna idim Baktılar baktım Gördüler baktım Baktılar gördüm Ne düğünler ne doğumlar Ne ölümler gördüm En çok yalanlara öldüm Kırdılar Kırıldım artık Ben bir ağaçtım Baltalandım Yonga yonga yongalandım Mangallarda sobalarda Yangınlarda yandım Budaklarla budaklandım Cilalandım boyalandım Yaktım yandım Yaktılar Yandım artık Ben bir çağlayandım Bir ırmağa aktım Irmak oldum Bir dereye vardım Dere oldum Günlerin gecelere bağlanışında bir Gecelerin günlere bağlanışında iki Birikmemi tamamlamaktan koruyorum şöyle ki Önce bir şeyler yitiriyorum somut şeyler Çakmak tarak kalem çanta saat para gibi Önemsiz şeyler Alışkanlığım tükenmiyor Biriktirmeyi sürdürüyorum gene Usanmıyorum Biçimler renkler şişeler eskiler Unuttuklarımı saymıyorum çünkü unutmuyorum Azala azala yitmekten Bir de bütünlenmekten ötede Hüzünlü bir gecikme içine dalıyorum Yalnız başıma Özel yoluma sapıyorum Seziyorum Birileri özenle bana bakıyor Uykum kaçıyor ne iyi diyorum Somut şeyler karışıyor yaşantıma Elimi kesiyorum kan akıyor Gizliden gizliye seviniyorum Öyle yalanlar saklanıyor ki gözlerime Canım acıyor Deliriyorum Seviyorum neden sonra anlıyorlar Acı acı seviniyorum Gözüme ilişiyor kulağıma ilişiyor Görmemezliğe geliyorum Duymamazlığa geliyorum Düşünmüyorum öteye itiyorum Damlamıyorum Karnım acıkıyor yemiyorum Betim benzim sararıp soluyor Adını bile anmıyorum Soyunup giyiniyor karşımda Bakmıyorum Her gün kirleniyor görüyorum Okuyorum ilkin Bu yüzden her gün yıkanıyor çirkin Yaşını soruyor korkular ürküler rüyalar Uyanıyorum saymıyorum Özelliğini anlatıyor taşlar topraklar Sararan düşen yapraklar Kocaman kocaman ağaçlar Dinlemiyorum Tomurcuklara, çiçeklere bakıyorum