Hvørt skalt tú ríða Ólavur mín? Í lofti hongur brynja tín
Eg fari mær á heiði ta villini hind at veiða
Tú fert ikki at veiða hind. Men tú fert til tína leikalind.
Hvít er tín skjúrta, væl er hon tvigin, í blóði verður hon av tær drigin
Ólavur ríður eftir bjørgunum fram
(Kol og smiður við)
Fann hann upp á eitt álvarann
(Ungir kallar, kátir kallar! Gangið upp á gólv, dansið lystilig!)
Út kom eitt tað álvafljóð
(Kol og smiður við)
Flættað hár á herðar dró
(Ungir kallar, kátir kallar! Gangið upp á gólv, dansið lystilig!)
Ver vælkomin Ólavur Riddararós
(Kol og smiður við)
Tú gakk í dans og kvøð fyri os!
(Ungir kallar, kátir kallar! Gangið upp á gólv, dansið lystilig!)
Eg kann ikki meira hjá álvum vera
(Kol og smiður við)
Í morgin lati eg mítt brúðleyp gera
(Ungir kallar, kátir kallar! Gangið upp á gólv, dansið lystilig!)
Vilt tú ikki longur hjá álvum vera
(Kol og smiður við)
Sjúkur skalt tú títt brúðleyp gera
(Ungir kallar, kátir kallar! Gangið upp á gólv, dansið lystilig!)
Hvat heldur vilt tú sjey vetur liggja á strá
(Kol og smiður við)
Ella vilt tú í morgin til moldar gá?
(Ungir kallar, kátir kallar! Gangið upp á gólv, dansið lystilig!)
Ungir kallar, kátir kallar! Gangið upp á gólv
Ungir kallar, kátir kallar! Gangið upp á gólv
Tveir eru kostirnir, hvørgin er mjúkur, ilt er at liggja leingi sjúkur
Fyrr vil eg í morgin til moldar gá, enn eg vil sjey vetur liggja á strá
Hon skonkti honum í drykkjuhorn
(Kol og smiður við)
Har fór í tað eiturkorn
(Ungir kallar, kátir kallar! Gangið upp á gólv, dansið lystilig!)
Tann fyrsta drykkin, ið Ólavur drakk
(Kol og smiður við)
Hans breiða belti um hann sprakk
(Ungir kallar, kátir kallar! Gangið upp á gólv, dansið lystilig!)
Hoyr tú Ólavur fríði
(Kol og smiður við)
Tú kyss meg, áðrenn tú ríður!
(Ungir kallar, kátir kallar! Gangið upp á gólv, dansið lystilig!)
Ólavur heim í garðin fór
(Kol og smiður við)
Úti hans móðir fyri honum stóð
(Ungir kallar, kátir kallar! Gangið upp á gólv, dansið lystilig!)
Mín kæra móðir, eg sigi tær sann
(Kol og smiður við)
Mín foli snávaði um ein stein
(Ungir kallar, kátir kallar! Gangið upp á gólv, dansið lystilig!)
Ólavur vendist til veggin brátt
(Kol og smiður við)
Hann doyði langt fyri miðnátt
(Ungir kallar, kátir kallar! Gangið upp á gólv, dansið lystilig!)
Har komu av tí bú
(Kol og smiður við)
Líkini trý, tey vóru so prúð
(Ungir kallar, kátir kallar! Gangið upp á gólv, dansið lystilig!)
Tað fyrsta var Ólav, tað annað hans vív
(Kol og smiður við)
Tað triðja hans móðir, hon læt sítt lív
(Ungir kallar, kátir kallar! Gangið upp á gólv, dansið lystilig!)
