Hiçbir şeye benzetemem mümkün değil Hiçbir şeye benzetemem mümkün değil Hiçbir şeye benzetemem mümkün değil Onu hiçbir şeye benzetemem mümkün değil ama... Seni önce yazılmamış bir şiire benzettim Eşime benzettim, ölümün eşiğine benzettim Sen evden çekip gidince kedime benzettim Bana sorumsuz biri dedin Kendime benzettim Kafan karmakarışıktı, evime benzettim Ressamım dedin de ben seni resime benzettim Tercihlerimi hatalı bulmakta çok haklıydın Zira seni beş yılda bir kaybedilen seçime benzettim ...Geceye benzettim Yıldızlar gözaltındaki simlere ekli iken Ayı gamzende gizlenen bir neşeye benzettim Seni bu duraktan kalkan son sefere benzettim Ben bu peronun son yolcusuyum Ve seni 'Ayrılık Çeşmesi' yönüne benzettim Seni vasat bir yaşamla tarif etmem mümkün değil Görkemli bir ölüme benzettim Hiçbir şeye benzetemem mümkün değil Hiçbir şeye benzetemem mümkün değil Hiçbir şeye benzetemem mümkün değil Onu hiçbir şeye benzetemem mümkün değil ama... Birine benzettim Şiddetli geçimsiz lakin tersi bilinen Kusurlarla kaplı, ağzı bozuk bir sevgi diline Vazgeçerim derdi ve geçti gibi de... Ben de sigaramdan bir duman çektim içime Bugün Topağacı barlarında sensiz içeceğim Belki bin dert olurum sana, belki çiçek Soko derdo şimdi kendin kendi derdini çek agaa İçip durdum, buldum acı Yaş bir tütün ve buzlu bir cin Savaş verdim, arkamda durdu kaçı Yüzünüze bağırmam gerekirken suskun içim... Ve aşk, şiir kesen usturacı Senden arta kalan sisli puslu bi his Gözlerimi kapatınca durdu acım Pardon sizi birine benzettim