Rozbity doszczętnie jak odłamki pustej flaszki
Jak dziecko, czyszczące ściany z fragmentów swej matki
Tu gdzie życie ziom to nigdy nie było poop
Pozytywne myśli już od szczyla, zmielone na proch
Chcesz czułości od rodzica? ziomek nie w tych czasach
Domowe ciepło ogniska, od tępa życia przygasa
Rośnie ciśnienie jak prasa, rośnie najniższa kasta
Szczęście krzyczy na antenie, na ukrytych pasmach
Przeżyć jesień i zimę, odłożyć hajs na ferie
Nowe buty przymierz, bo mama dostała premie
To rzeczywistość, witam cię w realnym świecie
Słuchasz tego z kompa, robię ci do sieci przeciek
Mielizna uczuć, ludzie sukcesu płyną jachtem
Obok płynie pytanie, kim są tak naprawdę
Nie jestem z wyższych sfer, mam kontakt ze światłem
Od małolata na emocje znajduję swój patent
To co mnie tworzy to wiersza pokój za dniem
Choć odpuściłem, nocy przytulny schron
Tam gdzieś pomiędzy, złością a kochaniem
Gdy znowu tonę, ty podajesz mi dłoń..
To co mnie tworzy to wiersza pokój za dniem
Choć odpuściłem, nocy przytulny schron
Tam gdzieś pomiędzy, złością a kochaniem
Gdy znowu tonę, ty podajesz mi dłoń
Dziewczyny mają wizję, że będą jak Kardashian
Zmulone tracą życie, na mecie gdzieś po blantach
Ich ziomki wierzą wspólnie, że będą kurwa trap stars
Zmuloni tracą życie, na mecie gdzieś po blantach
Znam ten schemat bo, ten świat znałem najlepiej
Czasy gdzie wszystko to ściema, tylko siła i bekiel
Części zamienne nic nie zmienią, jak nie zmienisz siebie
Droga ucieczki nie ma mety, dzisiaj jestem pewnie
Zło we fraku z elegancją rozdaje szczęście
Dobro z prawdą dzielą miedzy sobą, resztki
Ludzie uprzejmie, dla kurew robią przejście
Chory rozsądek idzie na koniec kolejki
Jeśli istnieję, to dzięki bogu za mych ludzi
Chociaż jak wszędzie, tu tez nie brakuje fałszu
Jeśli ktokolwiek, będzie chciał w życiu nabrudzić
Pamiętaj jestem z tobą byku, twój ziomek paluch
To co mnie tworzy to wiersza pokój za dniem
Choć odpuściłem, nocy przytulny schron
Tam gdzieś pomiędzy, złością a kochaniem
Gdy znowu tonę, ty podajesz mi dłoń
To co mnie tworzy to wiersza pokój za dniem
Choć odpuściłem, nocy przytulny schron
Tam gdzieś pomiędzy, złością a kochaniem
Gdy znowu tonę, ty podajesz mi dłoń
