Szperando, szperando W naszym domu nie ma drzwi Szperando, szperando Budzi nas powolny świt Szperando, czy to nie rym do esperanto? O quando, quando Zabłyśnie szczęściem mi Daj ręce obie, niech głupi ludzie myślą sobie Że my już w grobie A my to śpimy koło was Wiślane statki po rzece płyną jak opłatki To nasze chatki Syreną każdy wita nas Szperando, szperando W naszym domu nie ma drzwi Szperando, szperando Budzi nas powolny świt Szperando, czy to nie rym do esperanto? O quando, quando Zabłyśnie szczęściem mi Po wódce dużej tak jak anioły dwa na chmurze W cudne podróże ruszamy już od tylu lat Już coraz bliżej są szklane góry i Paryże A chmury chyże W welonach ciepła tulą świat Szperando, szperando W naszym domu nie ma drzwi Szperando, szperando Budzi nas powolny świt Szperando, czy to nie rym do esperanto? O quando, quando Zabłyśnie szczęściem mi Niebieskoocy świecimy niby gwiazdy w nocy I bez pomocy idziemy tam, gdzie mamy iść Wy nic nie wiecie, ale powiemy wam w sekrecie Że na tym świecie szperando umie wolnym być Szperando, szperando Szperando, szperando Szperando, szperando Szperando, szperando