İki dakkadır aklımın ücra köşelerinde neşter geziyo' Bi' leş kargası gibi üşüştü, derimi, etimi yiyecek bu insanlar Neydi benim elimden gelenler? Eğlenerek gene gecenin içine girecek İçecek, içip içip içine sinen insanı delik deşik edecek Vur! Hadi vur ona, beynini kemirmeden Seni devirmeden, niye kete küpeden iyi arkadaşlar varken İlle de yaşamın içine sinsin Hadi anlat bakalım, o hâlde bu kızları nası' tartakladın Arta kaldı kabzın havzı Hayına laf yapmasa laf çıkmaz bizde Sonunu düşünen adam olamaz O yoluma taşı koyanı bi' bulup Uçurumun ucuna ektiğim (Gülüm soldu) (Gülünç oldu bu hikayenin sonu) (Bu hikayenin sonu) Derde düş de de ki "Eyvallah" Hâlin harap Zora düş de de ki "Kısmet" Bahtıma karalar bağladı yâr Derde düş de de ki "Eyvallah" Hâlin harap Zora düş de de ki "Kısmet" Bahtıma karalar bağladı yâr Bizi bizden ettiler, yenildik hep Diken vardı yolumuzda Buz dağı misali gördüklerinin altında koca bi' kaya Doğruya inanma Bugününe hayat veren o yara seni boğabilir Doğabilir ihtimaller, ittifakın istilasına uğrayabilirsin Doğruya doğru bu, paranı pulunu yakarım, akıtırım Hâlâ canım yanıyo' ve yanıma sokuluyo' (Yârim ah) Bakıyorum ama göremiyorum (Bu nasıl olay?) Koşuyorum yoruluyorum, acıyorum (Zindanları) Boşuna kürek çekiyorum akıntının (Tersine doğru) Nefesimi çek içine, geçirilecek (Zor günler var) (Zor gün var) Derde düş de de ki "Eyvallah" Hâlin harap Zora düş de de ki "Kısmet" Bahtıma karalar bağladı yâr Derde düş de de ki "Eyvallah" Hâlin harap Zora düş de de ki "Kısmet" Bahtıma karalar bağladı yâr Gelir geçer, yanar söner Yiğidim öfkem çabuk biter Göze aldım kayıpları Bi' gün elbet acım diner Gelir geçer, yanar söner Yiğidim öfkem çabuk biter Göze aldım kayıpları Bi' gün elbet acım diner