Nasıl başlamam gerekir, seni yazmak zor Adını duyduğumda titreyen bu bedenim Senin nefesin varken başkasının gözüne bakmak zor Aldın beni... kafamda karıncalar Nasıl yaşarım söyle lan ben sana sarılmadan! Geleceğim dedin bana söyle ben mi sonum Eğer bi gün gidersen ayrılığın mermim olur... Artık bitkinim vücudum yorgun pervasız En yakın arkadaşım bi kalem bide sen varsın Şikayet etmem, gücenmemde sana ama Ne olursa olsun o minik alnında ben yazsın... Nabzım hızlandı bak atarken zorlanıo Başladığım her cümle adınla sonlanıo Gel de izliyim şu sözlerimi bitir hemen Neyse boşver... seni yazmakla bitiremem... Beyin uçlarım sensizliğe sabrediyo Aramızda dürüst yok aksine maskeli bol Şu kanlı kalbimin senden başka tamiri yok Eğer bırakırsam bi gün seni katilim ol Beyin uçlarım sensizliğe sabrediyo Aramızda dürüst yok aksine maskeli bol Şu kanlı kalbimin senden başka tamiri yok Eğer bırakırsam bi gün seni katilim ol Neyse devam, kaçıncı intihar edişim bu Bari bu gece sessizliğimle sevişip sus Tek işim bu seni anlatmayı tarif et Bu boş damarlarım sadece senin kanına hamile Şu an uzaktasın aramda tonca yol var Bilirmisin ne demek sade senle hoşnut olmak Şuan düşündüm eviminin sensiz tadı yok Peki duyduğumda adını neden kulaklarım kanıyo?! Sıcakta çıplaklığım bu soğukta montum sen Bensiz oralar tehlikeli ve zordur gel Ne ateş ne su ne ölüm ne yükseklik kaldı Şu sıralar vazgeçemediğim tek korkum sen... Sana yazmaktan avuçlarım terliyo Beynimdeki sancılarla özledim bak gelmiyon Gel de izliyim şu sözlerimi bitir hemen Neyse boşver... seni yazmakla bitiremem... Beyin uçlarım sensizliğe sabrediyo Aramızda dürüst yok aksine maskeli bol Şu kanlı kalbimin senden başka tamiri yok Eğer bırakırsam bi gün seni katilim ol Beyin uçlarım sensizliğe sabrediyo Aramızda dürüst yok aksine maskeli bol Şu kanlı kalbimin senden başka tamiri yok Eğer bırakırsam bi gün seni katilim ol