Topal köpekler ölmez, ölüme kimse böyle gitmez Bu heykel arkasında mermilerini son bi' kez say Güzelce parlat, öyle geceye kalmasın karanlık Bu kez de laf mısın? Bi' kezlik lafta kalmasın Şimdi kitabın orta yerini del, sakla mermiler Bunu duyanlar gülebilir bak, gücenme lütfen Bul bi' kahve, çök, ajansı dinle, içimi sıktı çay İnlesin çırak sesiyle tüm çınarlı meydan O dar sokakta doğdu, yirmi dak'ka sonra n'aptın? Kamyonet limandan almamış, ner'de kaldın? Cüzdanında beş biletle, var üç vesikalık Kimlerin yüzüydü bunlar, niçin ordalar? İşte böyle sordu belki seni bulanlar yalnız Oysa söylemiştik, önce karşılaş'ca'z ansız Kaç zamandır hâlâ kül kokar bütün mahalle Yeminle yapmadım ben, şahidim bu kahve Ayıp mı yani susmak, konuşmamak? Kayıp mı yani her yanımda sorularım konuşlanan? İnan kolay değil, gökyüzü uçurtmam kadar Bazen anlatamıyo'sam bunu, fotoğraflar or'dalar Atan bi' zincir olsun, kaybolan bi' bilye O zaman Hakan'dan daha da idol Adrian Ilie Asık surat canımı yakar, sandığımdan Avanak Apti'yi gerçek Sandığımdan herkes babam gibi gül'cek Yani şimdi ayıp değil hayalet olmak Ayazda donmuş adama koyar mı hiç limanda kalmak? Ya söyle, kaç yıl boyu sordum, kaç dakika cevap var? Curcuna son bulduğunda karlar ayrı beyazlar Bayağı bi' gergin havam (Bayağı), bu mevsim yok neşe Gecenin körü sesine uyandığım kırık menteşe Ve pencereden baktım, mahallede duman ve bi' gölge Tanıdık bi' silüet verirken ateşe