Denizden ürken mavi gözlü kör kaptan
Üzgünüm aslında hala bilmen gereken bir şey var
Karışma lütfen hayatla benim aramda her şey
Bugün de bıktık kendimizden öğlen olmadan büyük bir zevkle
Uzaklaşırdım,bizden burada olmadı,bağışlayın sabrım taştı
Manasız bir kalp yangını,vakit kalmadı,yıldızlar birazdan kaçar
Bize yıldızlardan uzaktır belki de bütün güzel sofralar
Alıştık artık her akşam erkenden ölmeye
Hiçbir şey bitmedi bak,her şey bitti nedensizce
Ufukta kiremit rengi akıl hastahanesi bahçeleri
Belirdi birden ruhlarımızda unutulmaz çay bahçeleri
Yaşıttım hep ben altı yaşımdaki kendimle
Kasvetli keder yüklü hastahane kantinlerinde
Gözlerim duvarlarda,umutsuz bakışlarda
Bir ihtimal kaldı mı hala diye soran suratlarda
Akşamlara bak,akşamlara savrul kaç
Bu gözler ihtiyar bakar onlardan uzaklaş
Eminim gölgeler bile artık benimle konuşmaz
Aklımda bir akşam var ölüler kessen susmaz
Haberler birazdan başlar,zihnimdeki yangınlar
Durmadan kader taşlayan kirlenmiş terli avuçlar
Yoruldum artık üstümdeki toz topraktan
Otuz dokuz yıl süren bir cinnet sonra da reklamlar
Varsın olmasın en taze bahar sabahları
Annem gayet tabi haklı eskiden baya güzel bakardım
Kirli aynalar,her şeyden uzak yazlar
Benim bir kıymetim yok fakat lütfen şarkılarıma iyi bak
Bir gün bir yerde ve aniden birdenbire
Akşam karanlıklarında,sabahın kör şafağında
İnan bu yaştan sonra rüzgarlar konuşmaz asla
Göreceğin her şey yalnızlık,anlamsız bir karanlık
Bataklık tadı yılların aklıma bıraktığı
Dünyanın tüm sabahları herkeslerden önce mi uyandık?
Bıraktım artık.gözlerim duvarlarda
Bir ihtimal kaldı mı hala diye soran suratlarda
Akşamlara bak,akşamlara savrul kaç
Bu gözler ihtiyar bakar onlardan uzaklaş
Eminim gölgeler bile artık benimle konuşmaz
Aklımda bir akşam var ölüler kessen susmaz
