Veysel! Veysel! Kalk lan, haydi akşam oldu ya! Ne bağırıp duruyorsun lan? Yeni uyandım. Öttürüp durma şu kornayı yangın var gibi! Geliyo'z işte, bekle! "Piknik, piknik" tutturdu bi' piknik Anne, çok uyuyor bu adam ya Yıllara, yollara, kapalı yaralara Bilinmez ağıtlara, görünmez ufuklara Karanlık bahtlara, çürümüş ruhlara Ne kalır insana? Bu kadar insana? Kül kalır, geriye kül kalır Her acıdan insana geriye sade kül kalır Yılların yıllanır ve sana yaradır Biter acın ama geriye sade kül kalır Yıllara, yollara, kapalı yaralara Bilinmez ağıtlara, görünmez ufuklara Karanlık bahtlara, çürümüş ruhlara Ne kalır insana? Bu kadar insana? Kül kalır, geriye kül kalır Her acıdan insana geriye sade kül kalır Yılların yıllanır ve sana yaradır Biter acın ama geriye sade kül kalır Uzak, yalan, kaskatı duman Sözüm ona duvar olur, bana yaşam ama Bugün kafanı rafa kaldırıp bak ufuklara Ne kalır geriye ha, ne kalır? Sorma Çamların arasında rüzgârın uğultusu Mangalın başında bilirkişi homurtusu Efil efil huzur eser, rakı nabız olur Huzur bugünlük budur, salıncaklara kurul En başa, dönünce ta başa Kalırsın baş başa sanma Hep sana, tek sana Kimsenin gözünün yaşına bu dünya bakmaz, doymaz Huyudur kurumaz Sen ki; uzak, hâlâ yalın ayak Dünyadan giderayak gözünü kapa bir bak Toprağın kokusu, hayatının tortusu Hepsi kül olur, hepsi çıplak Yıllara, yollara, kapalı yaralara Bilinmez ağıtlara, görünmez ufuklara Karanlık bahtlara, çürümüş ruhlara Ne kalır insana? Bu kadar insana? Kül kalır, geriye kül kalır Her acıdan insana geriye sade kül kalır Yılların yıllanır ve sana yaradır Biter acın ama geriye sade kül kalır (Ah) Kavrulan zamana bir yudum su gibi esti rüzgâr (Esti rüzgâr) Mangalımda kül, masamda eski dostlar (Eski dostlar) Dört bi' yanı sarmış olsa onca zorba (Onca zorba) Su akar, yolunu bulur; teslim olmaz (Teslim olmaz) Etki sonra gelir yine bulur seni (Bulur seni) Ritmik şiirler yanımda canım gibi Dost bahçesinde bir demet karanfilin Gün vursa da yüzüme karanlık diğer yarım gibi Hayat tanır beni eski bi' merdivende Sadece kül kalır geriye bütün hayallerimden Herkese yüzüm gülse de minnet etmem Dedim: "Ne zaman yorulca'z bu bekleyişten?" Geç kalmışız, kimine göre hayli erken (Hayli erken) Kırılsa da gönlü kine mesken etmem Kadehi vur, kadını öp, aklımı sök yerinden Küllerimi rüzgâra savurduğum yerde, ah! Yıllara, yollara, kapalı yaralara Bilinmez ağıtlara, görünmez ufuklara Karanlık bahtlara, çürümüş ruhlara Ne kalır insana? Bu kadar insana? Kül kalır, geriye kül kalır Her acıdan insana geriye sade kül kalır Yılların yıllanır ve sana yaradır Biter acın ama geriye sade kül kalır