W słońcu nasza moc! Światło starożytnej mądrości Cztery skrzydła słońca Potęga ducha i siła woli Wotan wznosi tarcze jej blask chroni mnie Dumni bogowie Lśnią w blasku chwały Z mgły i popiołu wyłonią się wojownicy Kamienne posągi Zimne twarze i lodowe oczy Cztery słońca skrzydła wirują wiecznie pośród zimnej nicości Słoneczna tarcza Promieniuje magiczną aurą Jej promień rzucony na ziemie Umacnia mą wolę i nasyca ducha Ścieżki którymi podążam przez ciemność prowadzą mnie Tam gdzie wiatr rozwiewa popioły W czerwonej mgle zagubione Cztery słońca skrzydła wirują wiecznie pośród zimnej nicości Na mej tarczy Na mej tarczy Słońca skrzydła Na mej tarczy Na mej tarczy Płonie ogień W ziemi ukryta jest prawda Uśpiony duch, Minionych wieków Runy zapisane w kamieniu Szepczą prawdziwe zaklęcia Zbudzeni z długiego snu wstajemy o porannej mgle Z mgieł i popiołów Podniesiemy sztandary zwycięstwa Bogowie obserwują mnie Ze swych złotych tronów Nad nimi wirują słońca cztery skrzydła