Wat moet ik dan doen met mijn tijd?
En straks voelt dan de vrijheid niet vrij
Jij zit verweven als draad door mijn zijn
Maar ooit was dat fijn
Ik wil groeien met de tijd
Maar ik wil ook dat niets verandert
Wat moet ik dan doen met de herfst?
Met wie moet ik dan proosten met kerst?
Van alles dat erg is, is het alleen doen het ergst
Het allerergst
Ik klamp vast aan wat ik heb
En schud ook steeds meer nieuwe handen
'K Heb zeeën van liefde, voor zeeën van tijd
En als twee mensen kiezen voor elkaar, kiezen zij voor altijd
Of voor even tot verveling hen scheidt
Leef en laat leven, leef en lijd
En met wie moet ik lachen dan? Jij verveelt nooit
Ooit moet ik alleen zijn, misschien is nu ooit
Maar met wie moet ik huilen dan? Dat het me spijt
Dat ik niet weet wat ik in hemelsnaam aan moet met zeeën van tijd
Zeeën van tijd
Met wie vul jij de leegte dan op?
Wat als ik me gek speculeer
En erachter kom dat het ook nog klopt?
Wat is dan erger, de angst of het feit?
Ik vrees dat ik lijd
Dus ik zocht genegenheid
En ik vond het in jouw woorden
Met wie vul ik de leegte dan op?
Zijn mijn gedachten genoeg of zoek ik door tot iets klopt?
Wij zijn als mensheid gemaakt voor elkaar
Soms valt dat me zwaar
Maar hoe echt houden van voelt
Is niet te vangen in akkoorden
'K Heb zeeën van liefde, voor zeeën van tijd
En als twee mensen kiezen voor elkaar, kiezen zij voor altijd
Of voor even tot verveling hen scheidt
Leef en laat leven, leef en lijd
En met wie moet ik lachen dan? Jij verveelt nooit
Ooit moet ik alleen zijn, misschien is nu ooit
Maar met wie moet ik huilen dan? Dat het me spijt
Dat ik niet weet wat ik in hemelsnaam aan moet met zeeën van tijd
Zeeën van tijd
