Lecą słowa jak drzazgi,
prosto w serca dwa
kruszy się na kawałki
ta miłość ze szkła
Ja już nie znam litości
Tobie dawno jej brak
Ani grama godności
nuklearna zagłada trwa
Karminowa szminka chroni mnie
Karminowa tarcza
Karminowo poudaję, że
nic nie rani mnie
Pusty wazon w locie
asteroidą w ziemię padł
Bosą stopą na terakocie
piszę ostatni akt
Karminowa szminka chroni mnie
Karminowa tarcza
Karminowo poudaję, że
nic nie rani mnie
A gdy się wystrzelamy z tych słów
i opadnie bitewny kurz
z bunkrów peryskopy dwa
Popatrzą na siebie oczami ze szkła
wtedy mi rękę podaj
zaczniemy od nowa
zaczniemy od nowa
Karminowa szminka chroni mnie
Karminowa tarcza
Karminowo poudaję, że
nic nie rani mnie
