Yıllardır intiharı düşündüm ölüme mecnunum Bu 10 yıl sonraki bene naçizane mektubum Acilde bi sedyedeyken yaşamaya mecburum Boşluktaki bir gencin burnundaki septumum Belki biraz tozluyumdur belki yüzüm maskeli Ben ki o narin kızın beklediği askerim Umut dolu rengarenk resmini boyayan pastelim Her geçen gün daha sakin biraz manyak biraz deli Bu şehir bizi mahvediyor Onu zırt pırt affediyom Sokaklara hapsediyor beni İpi tutmuş zaptediyor Bu şehir bizi mahvediyor Kaçsam da bir daha geliyom Psikolojimi katlediyor Bir şey yokmuş gibi bir de dans ediyor Döndüm baktım ardıma Engebeli yollarına Bıraktım kendimi yangına Bu şehrin kollarına Döndüm baktım ardıma Engebeli yollarına Bıraktım kendimi yangına Bu şehrin kollarına Sen kocaman bir şehirsin olma böyle derbeder Güzel olan şeyler için ödenmişken her bedel Düntanın net kanunu bu ölür doğan her beden Sonun varken sorunlarla uğraşıp durmak neden Yüküm varken yük edindim taşıyamam düşürmeden Yaşa gitsin umutsuzluk çaresizlik düşünmeden Bana sakın öğüt verme tek arkadaşım bu cümleler Ölmek bile istesem de yapamıyorum gülmeden Bu şehir bizi mahvediyor Onu zırt pırt affediyom Sokaklara hapsediyor beni İpi tutmuş zaptediyor Bu şehir bizi mahvediyor Kaçsam da bir daha geliyom Psikolojimi katlediyor Bir şey yokmuş gibi bir de dans ediyor Döndüm baktım ardıma Engebeli yollarına Bıraktım kendimi yangına Bu şehrin kollarına Döndüm baktım ardıma Engebeli yollarına Bıraktım kendimi yangına Bu şehrin kollarına