Με ρωτάς το τι θα 'θέλα
Να ξανάγραφα απόψε το θα 'θέλα
Για να σπάσω δεσμά φυλακές
Και τα κάγκελα εκείνα που το νου φιμώνουν
Πως μετράς τον αντίκτυπο
Όταν δίνεις αυτό που αγαπάς δίχως αντίτιμο
Πέντε δίσκους στη πλάτη
Γεμάτοι με πάθος κι αγάπη στο κάθε μου αντίτυπο
Κι είναι αυτή η αμοιβή μου
Είναι αυτό το παιδί απ' των lives την πρώτη γραμμή
Που έγινε άντρας και ακόμα τα σπάει και σέβεται τη μουσική μου
Είναι αυτή η κοπέλα που μου ΄πε μια μέρα
Έτσι απλά ευχαριστώ με ένα κλάμα βουβό
Γιατί δύσκολα που ήρθαν τα έβγαλε πέρα
Δύναμη αντλώντας από τη φωνή μου
Και ας με πουν γραφικό τα μουνόπανα εκείνα
Που κάναν το hip hop να μοιάζει με βόθρο
"Μουσικη για τον οχλο δε κανω και η μαζα τι θελει να ακουσει δεν νοιαζομαι"
Νυχθημερόν εκβιάζομαι, ζω σε ένα κράτος μπουρδέλο
Που τα πάντα σάπισαν ας κρατήσω το ραπ καθαρό για όσους δίπλα μας άντεξαν
Γιατί οι πάντες την μπόχα συνήθισαν πια και τους φαίνεται ύποπτο
Να κρατάς ένα επίπεδο μέσα στο χάος που όλοι κάνουν το αντίθετο
Γιατί από όταν γεμίσαν τα lives και βάλατε στις τσέπες δύο δεκάρες
Από μουσικοί που ήταν για λίγους το κάνατε μουσική για βλάκες
Ούτε μια λέξη δεν θα παίρνα πίσω από εκείνα που σου 'πα
Κάθε ηχογράφηση ψυχής κατάθεση όλη η ζωή μας μια λούπα
Μέχρι να μην μείνει κανείς από κατώ να στηρίζει το έργο μας
Το πεπρωμένο μας ειναί η τέχνη μας από την αρχή μας μέχρι το τέλος μας
Ούτε μια λέξη δεν θα παίρνα πίσω από εκείνα που σου 'πα
Κάθε ηχογράφηση ψυχής κατάθεση όλη η ζωή μας μια λούπα
Μέχρι να μην μείνει κανείς από κατώ να στηρίζει το έργο μας
Το πεπρωμένο μας ειναί η τέχνη μας από την αρχή μας μέχρι το τέλος μας
Και έχω κλείσει τα μάτια γυρίζω πίσω στις αγνές εποχές είναι flowjob ομάδα
Ξαναγράφω το Ελλάδα το δέος το πέτα ενοχές ένα Σάββατο απίθανο
Μες στο αν στο ροντέο ή στο κιτταρο ξαναζώ την ατμόσφαιρα, βλέπω τα χέρια ψηλά
Πάλι ακούω τις φωνές τους θυμάμαι τα πρόσωπα
Γιατί έτσι είναι οι άνθρωποι σε ένα κόσμο που όλα είναι τζόγος
Φιλοσοφία ζωής μας μεγάλωσε η μουσική μας και ο δρόμος
Για τα παιδιά της κερκίδας μας, ήταν και θα 'ναι αυτό δε τουσ θελαμε να ΄ναι οπαδοι μασ
Μα σκεπτομενοι ακροατεσ να το ζουν και να το τραγουδανε μαζι μασ
Και τα χέρια στο πάτωμα ένα, δύο, τρία φωτιά παρανάλωμα!
Ένα, δύο, τρία τα πάντα για το ίδιο σκάλωμα!
Όσο μεγάλωνα μέσα στο ίδιο δωμάτιο ηχογραφούσα το αύριο
Ήταν χτύποι καρδιάς που έγιναν στίχοι με ένα στυλό στο λευκό μου τετράδιο
Ότι αγαπήσαμε δεν εχει τέλος
Και ότι πιστέψαμε ποτέ δεν έσβησε χίλιες
Νύχτες μετά το τανγκό της η μουσική μας το δέντρο που επέζησε
Τα παιδιά 'γίναν άντρες το σκάνε για πάρτη μας και ας έχουν φτάσει τριάντα
Δεν ξεχνιέται η αγάπη που πήρα και αυτό να θυμάσαι θα μείνει για πάντα
Ούτε μια λέξη δεν θα παίρνα πίσω από εκείνα που σου 'πα
Κάθε ηχογράφηση ψυχής κατάθεση όλη η ζωή μας μια λούπα
Μέχρι να μην μείνει κανείς από κάτω να στηρίζει το έργο μας
Το πεπρωμένο μας είναι η τέχνη μας από την αρχή μας μέχρι το τέλος μας
Ούτε μια λέξη δεν θα παίρνα πίσω από εκείνα που σου 'πα
Κάθε ηχογράφηση ψυχής κατάθεση όλη η ζωή μας μια λούπα
Μέχρι να μην μείνει κανείς από κάτω να στηρίζει το έργο μας
Το πεπρωμένο μας είναι η τέχνη μας από την αρχή μας μέχρι το τέλος μας
