Efkarım az değil al, beni yar kurtar ne olur Kadehlerde hep aynı akşamlar Yağmurlu bi' gece doğmuşum Dolunaydan hemen sonra Sıradan bi' evde hane ahalisi küçük bi' kutlama yapmışlar Rahatsız olmuşum alkıştan Burayı sevdiğim yanlış yar inan Annem üzülmesin diye ben intihar etmeye kalkışmam Bu kentte buharlaşır deniz; dağ eteklerini kaplar sis Her manzara yasaktır zaten her güzel şeyin var manisi Gözlerim huzurun mavisi ama tek gördüğü kaosun kallavisi Sorar oldum acı çekmek için mi yaratmış Allah bizi? Bil ki bunalsa da yaz günleri İsyan edersen ukalasın Dilediğin kadar mal mülk edin Benim gözümde bi' fukarasın Seneler önceydi yaz günleri Yalanla yakıldı yar küllerim Her şey yalan, yalan şarkılarım; yalan satılmamış albümlerim! Efkarım az değil al, beni yar kurtar ne olur Kadehlerde hep aynı akşamlar Efkarım az değil al, beni yar kurtar ne olur Kadehlerde hep aynı akşamlar Efkara giden, meçhul gemi dert taşır Soluk almaz kimseler Huzura gider zannedenler de var eli mahkum bekler Hayalim huzuru görmek Tanrı'm Ben ölmeyi sönmek sandım Karla kapatıp ört efkarı Ne işe yarar düne dönmek yalnız? Aç şarkımı dön tekrarına bak Gör gerçeği, son kez bağırıp terk et hayat İsteğin oldu, doğup büyüdüm ölmek kaldı Eşrafımı kaybedip üzdüm Alır mutluluğu caddemin hüznü Sistem, seni madde mi düzdü? Dünya derdini halledip üç gün sonra göçüp giderim buralardan Neden bu safaada mahvedip üzdün? Bir yolum yok, beni sevmedin hayat ama ben günahkarsam annemi güldür Kimseden olmaz kimseye dost Onlar yaranı yeni bir yarayla kapar Eşit olmak değil istekleri; para, pul, hakimiyet, saraylar aga! Düş peşinde vazgeçip aklından düş peşine bir başkasının Peşinden gidilen insan insanlığını bir başkasına parayla satar! Efkarım az değil al, beni yar kurtar ne olur Kadehlerde hep aynı akşamlar Efkarım az değil al, beni yar kurtar ne olur Kadehlerde hep aynı akşamlar Efkarım az değil al, beni yar kurtar ne olur Kadehlerde hep aynı akşamlar Efkarım az değil al, beni yar kurtar ne olur Kadehlerde hep aynı akşamlar