Dostlarım gider, arkadaşlıklarım biter elbet Ama ben kalırım, hatırlanırım da belki Çıkar mahsülü, münasebetleri biter elbet Ama ben kalırım, hatırlanırım da belki Özlemle beklemekteyim hâlâ ilkbaharı ya da yazı Yüzümü güldürebilen tek şey bu, bi' dostumun araması İyi değilim, olamam da, sanki her gün kar havası Çünkü üstümde kara bulutlar, göremiyorum, hava nasıl? Oradasın, kal gitme hiç, budur benim bütün derdim Soluk tenli kalbimdeki sıcak küçük figür sensin Sen gül diye ağlardım ben çocuk gibi, ki gülmezdin Başka birisi güzel yüzünü güldürebilir bi' gün belki Dostlarım gider, arkadaşlıklarım biter elbet Ama ben kalırım, hatırlanırım da belki Çıkar mahsülü, münasebetleri biter elbet Ama ben kalırım, hatırlanırım da belki Yıldızlarımı giyindim üstüme ama ruhum çok zayıf halen Bana kızma ağzım "Gel." diyo'ken bile sana "Dur." derse ifadem Yeni şeyler öğreniyo' insan yaklaşınca gerçeğe manen Ve anlıyo'sun hayat güzel, güzel olmayan her şeye rağmen Sürekli yenilmekteyim, hayatımda yok son round Hatalarımı anlıyorum ama sen gittikten çok sonra Yerden kalkmak zor geliyo', her tarafım toz toprak Sanırım dünyadaki en zor şey sonsuza dek dost olmak Dostlarım gider, arkadaşlıklarım biter elbet Ama ben kalırım, hatırlanırım da belki Çıkar mahsülü, münasebetleri biter elbet Ama ben kalırım, hatırlanırım da belki Dostlarım gider, arkadaşlıklarım biter elbet Ama ben kalırım, hatırlanırım da belki Çıkar mahsülü, münasebetleri biter elbet Ama ben kalırım, hatırlanırım da belki