Önce şiirler okudu zarif Sonra ilahi bi' tebessüme döndü, garip Sözü sahih cehennemi cennet etti tabii Uyuşturdu beni, bu lanetli gezegen bi' lahit Hümanist varsayımın gülünç, pembe düşlü Empati dezavantajdaysan hatırlanır çünkü Üzülme, aynı tantanaya ben de düştüm Merkezi kendi sanan herkes ilk kez bölüştü İçine düştüğüm kuyu kalbime kürsü İnsanın alnında yazmıyor dürüst ya da dürzü Sevdiklerin, ailen, aşkın sana küskün Güvendiğin bi' dağ yoksa dağa dönüşürsün, ah Zaman akar gider, sana kalan Elinde yok bi' şey, görev gibi yaşa Zaman akar gider, sana kalan Elinde yok bi' şey, görev gibi yaşa Fazla düşünmenin sonu yazmak O da işe yaramazsa normal kafa yakmak Anormal olan bile bile lades, fayda etmediğini Kendime söylemek en zor paragraf Çok insan tanıdım, hiç olamadım sarraf İyi niyet bir illet bana ölene dek musallat Gelecek muamma, güzel günler vuslat Kalbim öyle söylüyor, beynim diyor "Sus artık" Senaryo Tanrı'nın da, mucizeler hariç Oyuncular sizsiniz ve değişmeye müsait Konunun farkındayım, dekorunun dahil Bu filmin son sekansıyım ve ihtimaller sabit Zaman akar gider, sana kalan Elinde yok bi' şey, görev gibi yaşa Zaman akar gider, sana kalan Elinde yok bi' şey, görev gibi yaşa Zaman akar gider, sana kalan...